باورِ باور

باورِ باور

طراح زندگی خودت باش!

هر یک از ما انسان‌ها در حقیقت مسئول زندگی خودمان هستیم. تصویر حقیقی زندگی هر شخصی با دستان توانمند او طراحی می‌شود.

آری! زندگی ما در دستان پر قدرت ماست. لذا برای ریختن طرحی زیبا ابتدا باید خودآگاهی داشت. خودآگاهی در حقیقت شناخت خویشتن است. عدم آگاهی و شناخت از خویشتن، انسان را از درک زیبایی‌های زندگی محروم می‌سازد.

باور به اینکه من یک انسان موفق و شکست‌ناپذیری هستم، تأثیر عمیق و ژرفی در ترسیم آینده‌ی ما خواهد داشت و برعکس باور به اینکه من یک انسان بدشانس و ناموفقی هستم نیز تأثیر بسیار مهلکی بر آینده‌ی ما خواهد گذاشت.

چاره چیست؟

چاره‌ی کار در آن است که باورهای نادرست را بشناسیم و از ریشه درآوریم و در عوض باورهای ناب و مثبتی نسبت به وجود خود بیافرینیم تا ما را به انسان بهتری تبدیل نماید. حتی اگر هیچ تأثیری هم نگذارد، باورهای مثبت، حال درونی ما را بهبود می‌بخشد.

ای عزیز! هریک از ما در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که متأثر از عواملی بسیار بسیار تأثیرگزار است. از جمله: رسانه‌ها، خانواده و آداب و سننی که نشأت گرفته از فرهنگ آباء و اجدادی ماست.

باورهای نادرست و منفی که در درون هر یک از ماست، نشأت گرفته از عواملی بیرونی است، اما بخش اعظم آن درونی است که متأسفانه شیطان آن را در وجود آدمی تقویت می‌کند؛ این فرموده‌ی پروردگار ماست که شیطان هیچ گاه خیرخواه انسان نبوده و نیست.

بیماری باور

رفیق! بهتره همین لحظه مکث کنی و باورهای درونی وجودت را آنالیز کنی و ببینی در کدام یک از باورهایت بیماری.

آری! بیماری.

بیماری باور، بیماری شایعی است که انسان‌ها از آن بسیار غافل‌اند. عدم خودباوری ریشه‌ی تمامی شکست‌ها و ناتوانی‌های ماست. یادمان باشدکه فقط و فقط و فقط خودمان مسئول زشتی و زیبایی دنیایمان هستیم.

به درک عمیق و این باور نخواهید رسید، مگر قدرت تشخیص و شناخت باورهای دروغین و نجواهای شیطانی درون را داشته باشید. نجواهایی که هم آزاردهنده است، هم ناتوان‌کننده. همان نجواهایی که “تو نمی‌تونی، تو ضعیفی، کار سختیه، از توان تو خارجه، آبروت میره، خودتو ضایع نکن و… .”

این حکایت درد آشنای همگی ماست. چرا که دست کم نه یک‌ بار بلکه چندین و چندبار در طول روز، ماه و سال آن را تجربه کرده‌ایم.

شاید باید به باورهایمان نگاهی دوباره بیندازیم. اگر قدری درنگ نماییم، درمی‌یابیم که تاکنون همان باور‌ها بودند که ما را از چرخه‌ی حقیقی پیشرفت بازداشتند. لذا باید به طرزی شکوهمند و سازمان‌یافته بر آنها حمله‌ور شد و از ریشه نابود کرد.

رفیق! درک این حقیقت که ما مسئول ساختن زندگی خود هستیم، بسیار حائز اهمیت است و چه بسا عامل اصلی موفقیت و خوشبختی ماست.

می‌گویند هریک از ما میانگین 5 نفر از اطرافیانمان هستیم. با این وجود وقتی افرادی مثبت، با استعداد، خلاق و توانمند در اطرافمان باشند، طبق بررسی اندیشمندان، بی‌تردید ما نیز انسان موفقی خواهیم شد. بنابراین، علاوه بر توجه به انتخاب اطرافیان موفق، شایسته است باورها و ذهنیت خوب و مثبتی نسبت به خود داشته باشیم. رفیق! ذهنیتی که هر فرد، درباره‌ی هر موضوعی دارد تا حد زیادی می‌تواند مسیرش را تغییر دهد.

یادمان باشد:

                    با تغذیه بد و نامناسب به روح نمی‌توان از جسم انتظار رویش و باروری دانش داشت.

 

“سعادت من سیادت توست”

پاسخی بگذارید

بستن منو